Jezioro nazywane też Zalewem Zegrzyńskim lub Zbiornikiem Dębe powstało w wyniku wzniesienia zapory ziemnej we wsi Dębe i zamknięcia w ten sposób koryta Narwi. Budowa zapory, elektrowni wodnej i sztucznego jeziora, trwała łącznie 4 lata i została ostatecznie zakończona w 1964 r. Ważnym elementem inwestycji była budowa zapór bocznych czyli wałów okalających zbiornik, o długości blisko 60 km. Wcześniej na terenie tym dochodziło często do okresowych podtopień podczas wylewania wód Narwi i Bugu. Mimo to podczas budowy nie obyło się bez protestów miejscowej ludności, która nie chciała zgodzić się na przymusowe wywłaszczenie i przesiedlenie. Do dziś krążą także opowieści o zatopionych domach albo nawet całych wsiach.
Obecnie Jezioro Zegrzyńskie to przede wszystkim miejsce wypoczynku, do którego ciągną tysiące mieszkańców stolicy. Jest to największy akwen wodny w okolicach Warszawy, a więc także miejsce uprawiania sportów wodnych oraz wędkarstwa. Wokół zbiornika powstało wiele ośrodków i pensjonatów oferujących mnóstwo atrakcji.
Powierzchnia zbiornika wynosi 3030 ha, długość 41 km (na Narwi), szerokość do ok. 3,5 km, pojemność 94,3 mln m³, a głębokość sięga miejscami do 12 m. Połączenie z Warszawą zapewnia jezioru malowniczy, 19 kilometrowy Kanał Żerański.
Zdjęcia z archiwum
Hydroporojektu i Nieporęckiego Stowarzyszenia Historycznego
Napisz komentarz
Komentarze