Matematycznie są jeszcze szanse na uniknięcie spadku. Praktycznie komplet zwycięstw (nad Garbarnią, Jastrzębiem, Zniczem i ŁKS-em) graniczy ze sportowym cudem. Chyba nikt już nawet z najwierniejszych sympatyków legionowskiej piłki kopanej w ten cud nie wierzy.
Zwycięstwo w Stargardzie
Gospodarze środowego spotkania grają na wiosnę „w kratkę”. Po czterech zwycięstwach, cztery (wliczając to z Legionovią) porażki. Trener Błękitnych, Krzysztof Kapuściński pamiętający pucharowe „szaleństwo” swojego zespołu, bo porażce z naszym zespołem publicznie przepraszał swoich kibiców. Dodał, że jego zespół zagrał słabo, a mecz wygrała drużyna bardziej zdeterminowana. Szkoleniowiec wie zapewne co mówi, a naszą drużynę mile łechczą słowa o determinacji.
Mecz w Stargardzie dobrze ułożył się dla Legionovii. Już w 12. min. czeski pomocnik naszego zespołu Michal Skwarczek wykorzystał rzut karny. Na początku drugiej połowy, po akcji lewą stroną boiska drugą bramkę dla naszej drużyny zdobył głową Wojciech Szumilas. Trzy minuty później za drugą żółtą kartkę, a w konsekwencji czerwoną, z boiska wyleciał M. Skwarczek i Legionovia musiała sobie radzić w dziesiątkę. Czyniła to dobrze. Sytuacje bramkowe miejscowych można było z trudem policzyć na palcach jednej ręki, a na dodatek w 83. minucie zespół Bartosza Tarachulskiego po raz trzeci „ukąsił” miejscowych. Dwie minuty po wejściu na boisku trzeciego gola dla Legionovii zdobył Przemysław Rybkiewicz.
Oto skład Legionovii z tego spotkania: Kowalczyk – Grzelak, Walencik, Nemanić, Kalinowski, Leleno, Zaklika (90’ Trzmiel), Skwarczek, Szumilas (55’ Wojcinowicz), Kuśmierek (60’ Więdłocha), Mazurek (81’ Rybkiewicz).
Porażka w Legionowie
W niedzielnym spotkaniu w Legionowie jak w soczewce uwypukliły się wszystkie plusy (niewiele) i minusy (znacznie więcej) gry naszego zespołu na wiosnę. Nie można naszej drużynie odmówić woli walki, momentami nawet wspomnianej determinacji. Było kilka nawet szybkich składnych akcji. To jednak okazało się za mało na niepewną jeszcze swego drugoligowego bytu „Stalówkę”. Goście, jako team byli zespołem dojrzalszym, wiedzącym jak grać, a przy tym skuteczniejszym, choć w zasadzie wszystkie trzy zdobyli przy „asyście” i po błędach naszej drużyny.
Przy pierwszej już w 16. minucie, po rzucie rożnym i zamieszaniu w polu karnym, kiedy sędziom umknęło zagranie ręką jednego z gości, strzelec gola Andrzej Trubeha miał czas aby przyjąć piłkę, obrócić się z nią i precyzyjnie uderzyć obok słupka. Z kolei w 31. min. pozostawiony na prawej stronie Adrian Gębalski miał sporo czasu aby z kilkunastu metrów przymierzyć i przelobować Bartosza Kowalczyka. Dodajmy, że była to jedyna „rysa” na postawie legionowskiego bramkarza, który w kilku przypadkach popisał się refleksem i odwagą. Legionovia mimo dwubramkowego „manka”, ambitnie w drugiej połowie starała się odrabiać straty, chociaż stworzyła nieliczne okazje pod bramką rywali. Brakowało jednak przede wszystkim dokładności ostatniego podania, zimnej „głowy”, może też trochę fartu. Goście „dobili” więc Legionovię w 81. min. Po stracie własnej w środkowej strefie boiska, szybkiej i składnej kontrze A. Trubeha ustalił wynik meczu na 0-3.
Oto skład Legionovii z tego meczu: Kowalczyk – Grzelak, Waleńcik, Nemanić, Kalinowski, Kuśmierek (46’ Leleno), Wojcinowicz ((86’ Trzmiel), Szumilas (46’ Janković), Zaklika, Więdłocha (65’ Rybkiewicz), Mazurek.
(jb)
Napisz komentarz
Komentarze