Poeta pisze prosto, czytelnie, z pasją i przesłaniem, czasami z pazurem odkrywczych skojarzeń, z intuicją przyszłych stałych związków frazeologicznych; pisze teraz dla powszechnego czytelnika żyjącego teraz, co po śmierci znakomitych magów słowa 20-lecia międzywojennego było u nas rzadkością. W tekstach nie ukrywa, że zna mistrzów ekskluzywnej kontestacji (np. Wojaczek), szamanów pieśni (np. Kaczmarski), mistrzów turpizmu (np. Grochowiak), a w tle (nienahalnym) pojawia się cały panteon poetycki. To dobrze, bo poeta musi znać poprzedników, choćby był futurystą twierdzącym inaczej.
Jan Paweł Dunal poetą tylko bywa, bo na co dzień jest plastykiem, malarzem. Jego obrazy można obejrzeć w warszawskiej galerii m2.
MOK zapraszamy za miesiąc, 13 stycznia 2017, na kolejną przygodę literacką, której bohaterem będzie znany czytelnikom prasy lokalnej Antoni Kawczyński.
RŻ
Napisz komentarz
Komentarze