POŻEGNANIE. Kwiat niebiańskich łąk

Bogusława Wilcz-Komorowska ps. „Bogusia” urodziła się w 1927 r. i dorastała w tragicznych czasach niemieckiej okupacji. W czerwcu 1939 r. zdała egzamin do gimnazjum Józefa Piłsudskiego na warszawskim Żoliborzu, ale wybuch wojny nie pozwolił Jej rozpocząć tam nauki. W 1940 r. została uczennicą Gminnej Szkoły Handlowej utworzonej w Legionowie, w której, pod osłoną oficjalnego programu zawodowego, prowadzono tajne nauczanie na poziomie gimnazjum, a następnie liceum. To tam współorganizowała nielegalne apele i uroczystości patriotyczne.

Dzięki Jej talentowi i wykształceniu muzycznemu, młodzież spotykająca się potajemnie na wieczorkach, mogła słuchać także utworów wielkich kompozytorów polskich i europejskich. Gdy w Legionowie zaczęto organizować tajną żeńską drużynę harcerską, Bogusława objęła funkcję zastępowej. Po intensywnym szkoleniu została: zaprzysiężona w Wojskowej Służbie Kobiet, a następnie - łączniczką komendanta tutejszego rejonu AK „Marianowo-Brzozów” płk. Kłoczkowskiego. Funkcję tę pełniła także podczas dni Powstania Warszawskiego.

Po wojnie ukończyła liceum w Radzyminie i studia na wydziale chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Nigdy nie straciła kontaktu ze środowiskiem żołnierzy Armii Krajowej i harcerzy Szarych Szeregów. Z poświęceniem włączyła się do pracy stowarzyszeniowej na rzecz legionowskich kombatantów AK i Szarych Szeregów. Ostatnie lata spędziła w domu opieki „Kombatant”.

Pogrzeb Bogusławy Wilcz-Komorowskiej odbył się 25 lipca 2016 r. Spoczęła w rodzinnym grobie na legionowskim cmentarzu. Tam też pochowany jest Jej ojciec płk Aleksander Wilcz, pierwszy dowódca legionowskich wojsk balonowych.
Cześć Jej pamięci!

Weterani i członkowie koła ŚZŻAK oraz Stowarzyszenia Szarych Szeregów w Legionowie.